Nocna ślepota, czyli dlaczego widzisz gorzej po zmierzchu?

Ślepota nocna – co to jest?

Kurza ślepota jest określeniem wady wzroku, która objawia się prawidłowym widzeniem w ciągu dnia, lecz osłabieniem jego ostrości w ciemności lub przy słabym oświetleniu. Nazwa schorzenia pochodzi od ptaków, dla których charakterystyczne jest upośledzenie widzenia po zmroku.

Nie należy mylić nocnej ślepoty z widzeniem zmierzchowym, które jest stanem naturalnym i wynika z konieczności przyzwyczajenia się oczu do danych warunków świetlnych, następującego po określonej ilości czasu. Ślepota nocna wymaga konsultacji ze specjalistą. Jej objawy są bowiem nie tylko uciążliwe. Ich bagatelizowanie może skutkować dalszym pogorszeniem wzroku i rozwojem chorób, prowadzących nawet do całkowitej utraty widzenia.

Nocna ślepota – objawy

Jak rozpoznać, że to kurza ślepota? Objawyschorzenia są bardzo charakterystyczne. Pierwszym symptomem nocnej ślepoty jest wspomniane już pogorszenie widzenia po zmierzchu. Szczególnie często zmiany zauważają kierowcy, kiedy tuż po zapadnięciu zmroku drastycznie zmniejsza się ostrość ich wzroku. Objaw ten zauważyć możemy także przechodząc z jasnego do ciemnego pomieszczenia i na odwrót.

Zdrowy wzrok powinien dostosować się do zmiany natężenia oświetlenia w kilkanaście sekund. Jeśli jednak zajmuje to dłużej niż kilka minut to sygnał, że najwyższy czas udać się do okulisty. Nie należy lekceważyć takich objawów, ponieważ mogą one znacząco utrudniać codzienne funkcjonowanie, zwłaszcza podczas jesieni i zimy, kiedy dni są krótkie, a wieczory długie.

Objawami towarzyszącymi kurzej ślepocie są także:

• zmniejszenie pola widzenia
• widzenie tunelowe
• suchość i podrażnienie oczu.

Często przy nocnej ślepocie możemy zauważyć też sygnały, mówiące nam o niedoborze witaminy A w organizmie, ponieważ to właśnie on jest jedną z najczęstszych przyczyn schorzenia.

Nocna ślepota – przyczyny

Wiadomo już, jak objawia się kurza ślepota. Przyczyny pogorszenia ostrości widzenia po zmroku mogą być jednak różne. Za najczęstszą uważa się niedobór witaminy A. To właśnie ona jest jednym ze składników rodopsyny – czerwieni wzrokowej, która odpowiedzialna jest za nocne widzenie. Dlatego też bardziej narażone na nocną ślepotę są osoby niedożywione lub cierpiące na zaburzenia odżywiania.

Ślepota zmierzchowa może być także wrodzona lub spowodowana dziedzicznym zwyrodnieniem barwnikowym siatkówki. Na jej pojawienie się wpływ mają czynniki genetyczne. Występowanie schorzenia w rodzinie stanowi przesłankę do przeprowadzania częstszych kontroli wzroku

Kurza ślepota to także jeden z objawów, związanych z zaćmą lub jaskrą oraz z innymi chorobami narządu wzroku, takimi jak nadmierne rogowacenie spojówki i rogówki czy krótkowzroczność. Nie należy jej lekceważyć, a problemy z gorszym widzeniem po zmroku stanowią przesłankę do tego, aby udać się do lekarza okulisty.

Nocna ślepota – diagnozowanie i leczenie

Aby zdiagnozować ślepotę zmierzchową, należy przede wszystkim wykonać szereg badań okulistycznych takich jak badanie dna oka, badanie pola widzenia, czy badanie elektrofizjologiczne. Ponadto, z racji tego, że częstą przyczyną tej wady jest niedobór witaminy A, należy przeprowadzić badanie krwi, mające na celu oznaczenie poziomu jej stężenia.

Jeżeli przeprowadzone testy wykażą, że ślepota nocna wynika z niedoboru witaminy A, należy wprowadzić do diety pokarmy, które są w nią bogate, a wśród nich nabiał i warzywa, takie jak marchew, dynia, papryka, pomidor czy szpinak. Trzeba także sięgnąć po suplementy diety lub zastrzyki zawierające tę witaminę. Aby dolegliwości, jakie wywołuje kurza ślepota były mniej uciążliwe, warto sięgnąć po nawilżające krople do oczu i stosować je podczas suplementacji witaminy A. Jednak ani suplementów, ani innych preparatów nie należy zażywać na własną rękę. Ich przyjmowanie należy wcześniej skonsultować ze specjalistą i ściśle stosować się do jego zaleceń

Kierowcom może także pomóc dopasowanie odpowiednich okularów, które nieco pomogą poprawić ostrość widzenia po zmierzchu.

W sytuacji, gdy ślepota nocna wynika z innych chorób, celem leczenia staje się opóźnienie ich wpływu na jakość widzenia i spowolnienie postępu schorzeń, takich jak jaskra czy zaćma.

Pamiętajmy, że nocna ślepota to wada wzroku, której nie należy lekceważyć. Gdy tylko zauważymy pierwsze objawy, niezwłocznie udajmy się do lekarza specjalisty, ponieważ jej konsekwencje mogą być bardzo dotkliwe i wiązać się nawet z całkowitą utratą wzroku.