Zwiń panel

Krótkowzroczność – jak ją rozpoznać i wyleczyć?

Krótkowzroczność należy do najczęściej występujących wad wzroku. Już teraz dotkniętych jest nią ponad miliard ludzi na całym świecie, a z prognoz wynika, że w roku 2050 zmagać się z nią będzie co druga osoba. Co to krótkowzroczność? To wada wzroku, w której tor optyczny oka skupiony jest przed siatkówką. Jakie są jej objawy? Kiedy warto odwiedzić specjalistę? Jak leczyć tę przypadłość? Sprawdzamy!

 

 

 

 

 

Krótkowzroczność – co to oznacza?

Krótkowzroczność jest wadą, powodującą niewyraźne widzenie obiektów z dużych odległości, przy poprawnym widzeniu z bliska. Jest to przypadłość, która w zatrważającym tempie szerzy się na całym świecie. Szacuje się, że boryka się z nią ponad 40% osób w wieku 12-54 lat. Dotyka ona około miliarda ludzi, a ich liczba stale rośnie. Na czym polega krótkowzroczność? Co to jest? To popularna wada wzroku. Jej istotą jest występowanie zbyt dużej mocy optycznej w stosunku do długości gałki ocznej.

Krótkowzroczność nazywana jest także miopią. Choć nie utrudnia wykonywania codziennych czynności, może okazać się problematyczna w przypadku prowadzenia pojazdu lub rozpoznawania osób czy obiektów z oddali.

Objawy krótkowzroczności

Po czym można rozpoznać krótkowidza? Aby zwiększyć ostrość widzenia z dużej odległości, będzie on mrużyć oczy. Mrużenie bowiem sprzyja zmniejszeniu rozproszenia obrazu na siatkówce. Przesłanką do wizyty u okulisty będzie także pogorszenie widzenia podczas nocnej jazdy samochodem czy bóle głowy.

Im bardziej zaawansowana krótkowzroczność, tym gorsze widzenie z dużej odległości. Poza rozmazanym obrazem, krótkowidze mierzą się z trudnościami z widzeniem w słabym świetle, a także odczuwają pieczenie, łzawienie i zmęczenie oczu, będące skutkami nadmiernego wysiłku narządu wzroku.

Krótkowzroczność – rozpoznawanie

Rozpoznanie krótkowzroczności jest stosunkowo łatwe. Osoby posiadające tę wadę mogą mieć problemy z czytaniem książki z „normalnej” odległości, przez co muszą ją w znacznym stopniu przybliżać do twarzy.

W przypadku dzieci, można zauważyć mrużenie przez nie oczu, gdy próbują czemuś dokładniej się przyjrzeć. Podstawą zdiagnozowania krótkowzroczności jest przeprowadzenie badania ostrości widzenia, które polega na odczytywaniu liter różnej wielkości z odpowiedniej odległości. Jest to metoda powszechnie znana i stosowana również wśród dzieci.

Istotną kwestią jest także możliwe wczesne rozpoznanie krótkowzroczności. Uznaje się, że można ją powstrzymać dzięki wczesnemu zastosowaniu okularów lub soczewek, dlatego warto wybrać się na wizytę do okulisty, by ten zbadał wzrok dziecka i wykrył ewentualne wady.

Leczenie krótkowzroczności

Jak wyleczyć krótkowzroczność? Tę wadę wzroku można dość łatwo skorygować przy użyciu okularów korekcyjnych lub soczewek kontaktowych. Korekta ta opiera się na przesunięciu ogniskowej promieni do tyłu, w kierunku siatkówki. Im większa krótkowzroczność, tym konieczność noszenia grubszych szkieł. Na szczęście, dziś, dzięki nowoczesnym technologiom, tworzone szkła są znacznie cieńsze, niż kiedyś, dzięki czemu okulary nie muszą być nieestetyczne.

Czy okulary i soczewki to jedyne sposoby na krótkowzroczność? Leczenie wady może być również przeprowadzane metodą laserowej korekty wzroku. Jest to metoda powstała w latach 80., która cieszy się coraz większa popularnością wśród osób chcących skutecznie i szybko zlikwidować swoją wadę. Podczas zabiegu promień lasera tworzy na rogówce niewielkie zagłębienie, spełniające rolę ujemnej soczewki, której wielkość oraz głębokość uzależnione są od stopnia wady pacjenta.

Krótkowzroczność to coraz bardziej powszechny problem ze względu na obecny tryb życia ludzi – spędzanie dużej ilości czasu przed ekranami, zamiast na świeżym powietrzu oraz wielogodzinną pracę przy sztucznym oświetleniu. Nieprzestrzeganie zasad higieny pracy wzroku przyczynia się do stopniowego wydłużania się gałki ocznej.

W celu ograniczenia rozwoju krótkowzroczności lekarze zalecają odpowiednią, dzienną dawkę ruchu na świeżym powietrzu, robienie krótkich przerw podczas intensywnego korzystania z komputera oraz zachowanie minimum 40 cm dystansu od jego ekranu.